Encephalitozoon cuniculi

Encephalitozoon cuniculi is een mooie naam voor een parasiet, die het konijn heel veel schade en ellende kan brengen. E. Cuniculi is een eencellig organisme, alleen zichtbaar met een microscoop. Deze parasiet heeft het konijn nodig om zelf te overleven. Konijnen kunnen via verschillende wegen besmet worden: via het opeten van besmette ontlasting of besmet voer, via inademen, jonge konijntjes kunnen al in de baarmoeder besmet raken. Veel konijnen hebben met deze parasiet contact gehad, maar lang niet al deze dieren worden er ook daadwerkelijk ziek van.

Voorkeursplekken

Soms ook duurt het jaren voor de ziekteverschijnselen zich openbaren. Wat zijn dan deze ziekteverschijnselen? De parasiet heeft een voorkeur voor de ogen (met name de lens), het zenuwstelsel en de nieren. Maar ook de longen of de lever kunnen het slachtoffer zijn. De parasiet gaat in de cellen van deze organen zitten en veroorzaakt kleine ontstekingen met vaak grote gevolgen.

Verschijnselen

De parasiet kan de lens in het oog zo erg verzwakken, dat de lens scheurt. Dit heeft tot gevolg dat het oog plotseling ‘staar’ vertoont, een witting van de lens, meestal eerst aan 1 oog, soms later ook aan het andere. Ontstekingen in het zenuwstelsel kunnen leiden tot klachten van de hersenen en/of het ruggemerg. Een plotselinge scheve kop kan het gevolg zijn van een hersenontsteking door E. cuniculi maar ook kleine evenwichtsstoornissen of een wiegende beweging met de kop zijn een aanwijzing. Een toenemende verlamming van de achterpoten geeft aan dat de problemen in het ruggenmerg zitten. Deze konijnen tonen verzwakte achterpoten (ze krabbelen eigenlijk meer dan ze lopen) en kunnen vaak hun achterlijf niet goed optillen als ze moeten plassen, waardoor ze besmeurd worden met urine. Als de nieren aangetast zijn, gaan de dieren veel drinken en veel plassen. Bij sommige patiëntjes komen al deze verschijnselen voor, maar ook kan het zijn dat alleen het oog of de nieren aangetast zijn.

Lastig diagnose stellen

De diagnose is niet met zekerheid bij het levende dier te stellen. Een bloedonderzoek naar antilichamen is niet bewijzend, daar ook veel gezonde konijnen antilichamen kunnen hebben.

Bij het vermoeden van deze ziekte en wanneer u er snel bij bent, is de schade weliswaar niet te herstellen, maar is er een behandeling mogelijk om erger te voorkomen.

Het is een lastige ziekte, die veel oplettendheid vereist. Herkent u enkele verschijnselen, neem dan zo spoedig mogelijk contact op met uw dierenarts. Beter is om bij twijfel al contact met ons op te nemen.

Veel konijnenleed en verdriet bij de (kleine) eigenaars kan voorkomen worden door op tijd de hulp van de dierenarts in te roepen. Bij twijfels over de gezondheid van uw konijn, altijd even bellen!

Delen met: